| With the opening of the exhibition „Michał Kościuk in Piotr Kubic’s photography” started the Festival of the Art of Theatre. The exibitions lasts till the end of January. Cracow, Main Market Square, 41. | Wczoraj wraz z otwarciem wystawy „Michał Kościuk w obiektywie Piotra Kubica” rozpoczął się Festiwal Sztuki Aktorskiej. Wystawę można oglądać w Klubie Aktora „Loża”, Kraków, Rynek Główny 41 do końca stycznia. |
Category Archives: Ze świata wokół
Zapraszam na wystawę
Z przyjemnością zapraszam na wystawę Michał Kościuk w obiektywie Piotra Kubica która towarzyszy Festiwalowi Sztuki Aktorskiej w Teatrze Bagatela. Otwarcie godz. 17.00, 12 stycznia 2012, Klub Aktora „Loża” Rynek Główny w Krakowie.
Invite you to exhibition
It’s my pleasure to invite you to the exhibition Michal Kosciuk in the Piotr Kubic Photography. It accompanies the Festival of the Art of Theatre. The opening 5 pm on Thursday, February 12, „Loża”, Main Market Square, Cracow, Poland.
Reklama
Zobaczcie tę reklamę. Chodzi mi o to, że operuje ona na zupełnie innym poziomie wrażliwości niż te, które zwykle oglądamy w naszej telewizji. Materiał znalazłem na stronie www.shortlist.com
„Poza kadrem… żyć z fotografii”
Przy okazji poszukiwania świątecznych prezentów w księgarniach nie sposób oczywiście pominąć półek z napisem „fotografia”. Pomiędzy niezliczonymi poradnikami z kategorii fotografia bez tajemnic odnalazłem książkę
Poza kadrem, żyć fotografią, żyć z fotografii, autor: David DuChemin.
Tytuł oryginalny VisionMongers: Making a Life and Living in Photography
Galaktyka Sp. z o.o., Łódź 2010
Zafascynowała mnie ta pozycja. Dlaczego? To bezkompromisowa, do bólu szczera rozmowa o tym, w jaki sposób walczyć o to, by coś zarobić fotografując. Piszę rozmowa, nie poradnik ponieważ styl tej książki przypomina właśnie taką sytuację – idę z kumplem zawodowcem na piwo i on mi mówi: stary, jeśli myślisz o tym by cokolwiek zarobić fotografując, to musisz zmierzyć się z tym, tamtym i jeszcze tamtym. Od tych rzeczy nie ma ucieczki, a tamtych musisz się spodziewać; to i tamto jest mitem, a to ci da w kość. Piszę o tym, ponieważ ciężko trawię typowe poradniki, w których droga do celu to kilka, kilkanaście punktów do realizacji. Tak książka zmusza do spojrzenia w samego siebie, zadania sobie pytań, zdzierania z siebie warstw obłudy, zadufania, i pozbywania się mitów. To lubię.
Przeglądając strony natychmiast rozpoznałem problemy, z którymi sam musiałem się zmierzyć, i kolejne – nad którymi teraz się zastanawiam i próbuję rozwiązać. Mogę zaręczyć własnym doświadczeniem, że David pisze najszczerszą prawdę. Pisze prosto w oczy, bez ogródek. Jak nadmienił na obwolucie Wojciech Tkaczyński (który zresztą świetnie tę książkę przetłumaczył) „Niewielu profesjonalistów stać na podobną szczerość”.
David sięga przede wszystkim do podstaw – determinacji fotografa, jego wewnętrznych cech i predyspozycji, szczerości i uczciwości wobec samego siebie oraz konstrukcji osobowości. Świetnie konfrontuje te elementy z kwestiami praw rynku, autopromocji, współpracy z klientami. To rewelacyjna książka nie tylko dla fotografów, ale kogokolwiek, kto chce tworzyć własny biznes, szczególnie ten związany ze sztuką. Warto ją przeczytać również dlatego, że w Polskiej rzeczywistości ciągle niedoceniana jest relacja fotografa z klientem, tworzenie odpowiedniej atmosfery pracy, komunikowanie potrzeb i ograniczeń, oraz planowanie. I jeszcze jedno – dążenie do doskonałości. Powszechne jest: dużo, tanio, na wczoraj. Lecz działając tak jesteśmy skazani na bylejakość.
Książkę bardzo dobrze się czyta, jej bezpośredni ton sprawia, że błyskawicznie przebiega się przez kolejne strony. Ich przewracanie zresztą to też przyjemność, papier, druk, układ strony wprost zachęcają do wzięcia jej do ręki.
Amerykańskie Święta
Na stronie www.pdnphotooftheday.com można zobaczyć zestaw zdjęć pt. Christmas in America. Warto rzucić okiem, nie tylko ze względu na temat, ale i sposób jego przedstawienia – spójny i nienarzucający się w formie, bez wstrząsającej obróbki w komputerze.
Trochę eksperymenu
Zabawa w zdjęcia poklatkowe i składanie z nich filmu. Znalazłem w sieci, fajne
http://www.yeeeeee.com/2008/11/19/experimental-stop-motion-photography-6-pics/
Etyka w fotografii
Natrafiłem na taki temat na forum fotopolis.pl. Dwa zdjęcia, które tutaj cytują z tamtego wątku, mówią same za siebie.

fot. Paul Hansen

fot. Nathan Weber
Pierwsze zdjęcie – taki właśni widok prezentowany jest np. w prasie, na wystawach. Drugie zdjęcie przedstawia sytuację od innej strony. Mało kto jest świadomy, że miejsca tragedii, o jakich mówi się na całym świecie, stają się teatrem, uproszczeniem, na bazie rzeczywistości – ludzkich nieszczęść, przeżyć – które muszą zostać spłaszczone, uproszczone, musi im zostać nadana „odpowiednia” forma, aby dotarły do kogoś innego.
Człowiek w relacji z miejscem
Zdjęcie jest efektem szkiców tworzonych pod kątem ujęcia tego niecodziennego miejsca w relacji z człowiekiem. Kaplica św. Kingi jest chyba najbardziej efektownym miejscem trasy turystycznej Kopali Soli „Wieliczka”. Zdjęcia tej komory przedstawiają ogromne solne żyrandole i wielką przestrzeń. Jednak istnieje również osobiste przeżycie, fascynacja, która gościom każe zatrzymać się choć na chwilę.
Pamiętam, że dziewczynka stała tam przez dłuższą chwilę, a ja nie mogłem się zdecydować. Nie miałem przy sobie statywu ani możliwości korekty padającego światła, gdyż byłem przygotowany tylko na szkice aparatem. Jednak zdjęcie powstało, a jego wymowa sprawiła, że znalazło swoje miejsce w kontekście wystawy. Dlatego zachęcam ciągle – jeśli widzisz coś, co chcesz sfotografować, a może nie wiesz dlaczego chcesz, może Cię ten obraz do końca nie przekonuje, może nie jesteś przygotowany technicznie. A jednak zrób zdjęcie.
Zdjęcie stało się częścią wystawy Ukryty wymiar, jaką Kopalnia Soli „Wieliczka” prezentuje obecnie w Brukseli na Place de l’ Albertine w dniach od 25 maja do 12 czerwca 2011. Fotografia zamyka część zatytułowaną Wielkie Odkrywanie, która jest poświęcona indywidualnym doznaniom każdego z miliona turystów, jacy rocznie odwiedzają kopalnię.
Extreme Humanity
Popatrzcie. Chodzi mi nie o umiejętności posługiwania się photoshopem, ale o wymowę filmu jako całości. Fotografia wyjściowa to autentyczne zdjęcie osoby która stała się ofiarą, być może jakiegoś konfliktu zbrojnego mającego swoje odniesienie w skali światowej. Muzyka renesansowa (XV wiek). Narzędzie – komputer, photoshop (już symbol epoki należącej do fotografii). Autor – extreme retoucher, miejsce pracy – pulpit, „biurko”, desktop, gdzie nawet zegar (a może tym bardziej – zegar) jest wirtualny. Tytuł pracy: Extreme retouching challenge.



